Mexico·sanluispotosi·verhalen

Verhalen van het Gedeelde Huis DEEL 1: Veel Vragen, Geen Antwoorden

We staan voor de deur van een mooi koloniaal Mexicaans huis in de hoofdstad van de vergeten staat; San Luis Potosi. Onze thuis voor de komende 2 weken.

Een meisje in laboratorium kledij, mondkapje inbegrepen, opent de deur maar ze lijkt van niks te weten. Enkele minuten later opent een oudere vrouw de deur en laat ons binnen; de huishoudster, denk ik bij mezelf.

Dit is de eerste keer dat ik in een gedeeld huis woon. Iedereen heeft z’n eigen kamer en badkamer maar de keuken is gedeeld en er is ook een soort van openbare ruimte met enkele tafels – een living kan je het niet noemen.

In een gedeeld huis wonen is niet gewoon hallo zeggen als je elkaar tegen komt in de keuken. In een gedeeld huis wonen is ook fantaseren over het leven en het verleden van je huisgenoten.

“Van waar komen ze? (domme vraag – uit San Luis Potosi natuurlijk). Wat doen ze? Studeren ze of werken ze? Waarom is iedereen thuis tijdens weekdagen? Is de grote brede man nu samen met die vrouw? Of met die andere? Of met geen van beide? Is er een drugslab waar crystal meth gemaakt wordt vanachter in het huis en is de eigenaar stiekem El Chapo? Of zou hij Nacho zijn? En waar is de eigenaar eigenlijk? Is de huishoudster echt de huishoudster? Of is ze gewoon een oudere vrouw die daar woont en af en toe eens de afwas doet?”

Het feit is dat het niet altijd even makkelijk is om zulke vragen te stellen. Over de schoonheid van het land praten en over welk eten ik vanavond ga klaarmaken is simpel maar hoe kan ik in godsnaam de burgerlijke stand van de grote brede man en de vrouw die altijd kookt te weten komen en hoe kan ik de eigenaar subtiel vragen of hij El Chapo is?

Wanneer de huishoudster me vraagt of ik al kinderen heb is dat niet onbeleefd maar dezelfde vraag aan haar stellen is iets anders. Want wat als ze altijd al kinderen heeft willen hebben maar het er nooit van gekomen is? Dat zou een pijnlijke vraag zijn. Langs de andere kant zou ze ook al oma van 7 kleinkinderen kunnen zijn. Maar hoe vraag je dat? Je kan alleen maar wachten tot ze het je zelf vertellen.

Wordt vervolgd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s