Mexico·mexicostate·verhalen

Een Ongewone Kerst | Mexico

Voor Kerstmis besloten we naar Mexico City te gaan. Rond de kerstperiode is Mexico City namelijk leeg (of ja, wat je leeg noemt, het is er nog steeds enorm druk maar toch iets minder dan normaal). De chilango‘s (slang voor iemand die uit Mexico City komt) vluchten in grote massa’s de stad uit, op naar betere oorden (om Kerstmis te vieren). Dit geldt natuurlijk alleen voor de rijken en zo heel veel zijn dat er niet.

We verbeleven terug in het hotel met de kakkerlakken maar deze keer waren er geen te bespeuren. Misschien omdat we op de 3e verdieping zaten deze keer en de kakkerlakken te lui zijn om zo hoog te klimmen? Wie weet.

De dagen voor kerstmis hebben we met Israëlische vrienden van A afgesproken, veel gewandeld en naar Xochimilco (‘sochimilko‘ uitgesproken)geweest waar buitenlanders afpersen blijkbaar hun hobby is. Ze vroeger nl €35 voor een ritje met een boot voor een half uur. Niet dus. Dan zijn we maar gaan slapen in de tuin van de kerk.

24 December aka de dag waarop ik geboren was

We besloten naar het dorpje, Valle de Bravo, te gaan. Valle de Bravo ligt in de staat Mexico (Mexico City ligt ook in de staat Mexico) aan een groot meer dat eigenlijk fake is en wordt

ekerkei
De kerk in kerstsfeer

beschouwd als een Pueblo Magico (= magisch dorp).  Mexico telt precies 111 Pueblos Magicos.
Waarom worden ze magisch genoemd? Omdat ze er magisch uitzien en je de magie kan voelen terwijl je er door loopt. Ikzelf woon momenteel in een Pueblo Magico nl San
Cristobal de las Casas en heb er (voor zover ik me kan herinneren) nog maar 5 andere bezocht; Tepoztlan, Teotihuacan, Isla Mujeres en Tulum (Mexicaanse Caraïben yum!) en Valle de Bravo. Nog veel te gaan dus. Anyway, het was niet mijn bedoeling om over die magische dorpen uit te wijken. Terug naar de 24e dus.

We zaten nog maar goed en wel op de bus wanneer de bus ineens veel te traag begon te rijden. Problemen met de motor. De buschauffeur heeft het kunnen uithouden om nog een uur zo verder te ‘rijden’ tot hij bij een garage kwam en de bus redelijk vlug vermaakt werd.

Eindelijk kwamen we aan in Valle de Bravo en het centrum leek wel een andere wereld (of
laten we zeggen, ander land). Dit toont terug aan dat Mexico ENORM divers is. Mexico ligt ten eerste al tussen 2 (!) oceanen; de Pacific en de Atlantische oceaan en heeft kilometers en kilometers kust met honderden prachtige stranden waar niemand komt. Buiten stranden heeft Mexico ook jungle, normale bossen, bergketens (zoals de Sierra Madre), Caribisch gebied,  canyons, de stereotypische woestijnen met cactussen én landschappen die een mix zijn tussen dorre natuur en woestijn, zoals in (San Juan) Teotihuacan. Ook de Mexicaanse fauna is een van de meest diverse ter wereld, dit door de schonewi
grote diversiteit van landschappen. Ik zat ooit eens een boek te lezen in de tuin van een hostel toen er ineens enkele kolibries recht voor mij vlogen. De dagen daarna gebeurde dit telkens opnieuw.

Terug naar mijn eerste zin; Valle de Bravo deed me eerlijk gezegd wat denken aan Macedonië en Sardinië – maar dan met een Mexicaanse twist (zie taco’s). Voor een dag is het ideaal maar veel langer zou ik toch niet blijven (te duur, te toeristisch).

Terug in Mexico City (9u ‘s avonds) wilden we gaan eten maar niks was nog open! Niet in Cuauhtemoc, niet in het centrum van het centrum, niet in Roma en zelfs niet in Condesa! In Europa kan je bakken geld verdienen door één avondje op kerst te werken maar de Mexicanen besluiten om dat geld te laten schieten en gezellig thuis te blijven met hun familie om Kerst te vieren. I can’t blame them maar ik snakte wel naar spaghetti met kaassaus. Uiteindelijk zijn we in Zona Rosa beland (de gay buurt van Mexico City) en daar frieten met gefrituurde kaas en veel te veel ketchup gegeten. Niet wat ik verwachtte van een kerstdiner maar toch eens iets anders dan wat ik gewend ben.

Op kerstdag zelf ben ik ziek geworden en heb de daaropvolgende dagen onbeweegbaar in bed gelegen, niet eens in staat chocolade te eten. Gelukkig duurde het niet al te lang en tegen dat we terug in San Cristobal de las Casas waren was het praktisch over.

END

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s