Noorwegen·verhalen

Het Psychologisch Effect van Camera’s op de Grond smijten | Tales from an Exchange Student in Norway

Dat Aziaten bekend stonden voor camera’s wist ik al. Ik heb namelijk 4 jaar op de Brugse bodem gespendeerd en daar zie je meer camera’s dan mensen. Klagen heb ik gedaan, klagen om die verdomde camera’s die zo verschrikkelijk op mijn zenuwen werken. Ik wil niet weten in hoeveel albums van enge toeristen ik sta.

Wat ik niet wist, was dat het nog erger kon.

Ik heb er maar 1 woord voor.

Pair.

Pair is de naam van een Thais meisje die hier ook op uitwisseling is (thank god she lives 4 hours away from me). Alleen als ik nog maar denk aan haar heb ik de behoefte een grote zwarte camera te zoeken, die op de grond te gooien, en er op te stampen. Of springen, nog beter (foei Gudrun, je mag niet zo praten over de Thaise medemens*). Ik kon me dan ook niet bedwingen toen ze naast me zat tijdens het AFS weekend (ik had echt de beste groep ever *sarcastic*) en een foto nam van een foto van een vrouw die een duckface maakte in de krant.

Dus ik vroeg “why“.

Why.

Ik denk dat ik een hele speech gegeven heb, ik herinner me het niet meer. Het enige wat ik nog weet was toen ik gedaan had met de speech het helemaal stil was en iedereen mij aan het aanstaren was.

Ik was de held.

Ik had de vraag gesteld die iedereen wilde stellen maar nooit durfde te stellen.

Daarom was het natuurlijk ook mijn schuld dat Pair op het eind van het AFS weekend in tranen uitbarstte omdat er “iemand was die haar blijkbaar niet zo leuk vond”. Gudrun de bitch heeft haar slag geslaan. Jaja zo gaat dat in het leven.

Nee serieus, ik was niet gemeen en ik vind Pair zelf een heel vriendelijk en sympathiek meisje maar ik kon het gewoon niet meer aan.

Al. Die. Fotos.

Ander onderwerp dus.

Er zijn welgeteld 2 slechte uitwisselingsstudenten in de regio Stavanger-Bergen. En rara wie daar een van is.

Ik natuurlijk. En mijn beste vriendin hier (van alle uitwisselingsstudenten).

Nu denken jullie waarschijnlijk dat ik in een monster veranderd ben (sommigen waren het daar echter al mee eens toen ik nog in België woonde maar daar ga ik het nu niet over hebben) maar neen, ik ben nog altijd de goedheid zelf.

Met slechte uitwisselingsstudent bedoel ik een student die geen problemen heeft. Ze vragen en vragen en vragen maar door en ze willen dat ik mijn problemen toegeef maar het lukt niet.

Het gaat niet.

Ik vind er geen.

* BELANGRIJK; dit bericht is niet racistisch – ik ben helemaal anti-racisme. Indien Pair een Belgische geweest was had ik net hetzelfde bericht geschreven. Praktisch alle Aziaten die ik tot nu toe ontmoet heb zijn heel toffe mensen en ik heb voor een lange periode een Aziatische beste vriendin gehad die ik nog steeds heel graag zie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s